Blog Archief

Trainees 2015 – 2017

Elke twee weken beantwoordde een van de trainees 2015-2017 op zijn of haar eigen manier een van de volgende vragen:

  • Waar staat de gemeente als organisatie over 2 jaar?
  • Wat heeft het traineeship jou tot nu toe gebracht?
  • Van welke collega leer jij het meest?
  • Wat zou jij doen als je een dag burgemeester van jouw gemeente bent?

Blog 1 juni 2017 – Yvette Engbers

Blog 26 april 2017 – Alie Stegerman

Alie Stegerman werkt aan haar derde opdracht in de gemeente Oldenzaal. Hier is ze onderdeel van het team duurzaamheid, waarbij ze onderzoek doet naar mogelijkheden voor zonnepanelen in de openbare ruimte. Daarnaast spelen er veel andere zaken op het gebied van duurzaamheid die ze samen met haar collega’s uitvoert.


 

Blog 24 maart – Boudewijn Idema

Waar staat de gemeente Hengelo over 2 jaar?

In juni 2017 wordt gestart met de bouw van het nieuwe stadskantoor van Hengelo.

De nieuwbouw komt aan de Deldenerstraat, naast het oude stadhuis. Het oude stadhuis wordt momenteel gerenoveerd en zal verbonden worden met het nieuwe stadskantoor.
Hopelijk is dit nieuwbouwproject een impuls voor andere gebiedsontwikkelingen in de binnenstad van Hengelo. Het centrum heeft nu te maken met leegstand en een aantal braakliggende terreinen.

Volgens de planning wordt in maart 2019 het nieuwe stadskantoor opgeleverd. Ik hoop dat de binnenstad van Hengelo dan een positieve ontwikkeling doormaakt en er meer levendigheid ontstaat.

Ontwerp voor het nieuwe stadskantoor. © Gemeente Hengelo

 

Boudewijn Idema is voor zijn derde opdracht aan het werk in de gemeente Hengelo. Hier werkt hij aan twee opdrachten, één op het gebied van personele capaciteitsplanning en de andere opdracht houdt zich bezig met het actualiseren van het Verkeers- en Vervoersplan.


Blog 13 maart – Lisette van Leemput

Lisette werkt bij de gemeente Enschede aan twee projecten, onder de noemer Cultuur en Internationaal vestigingsklimaat.
Het ene betreft de projectleiding van het EK vrouwenvoetbal, waarvan de halve finale en finale in augustus in Enschede plaatsvinden.
De tweede is een onderzoeksopdracht naar de rol van cultuur in het versterken van het internationale vestigingsklimaat van de stad.


Blog 23 februari – Lotte Koning

Lotte Koning werkt aan haar derde opdracht bij het programma dienstverlening van de gemeente Hengelo. Via een aantal formules wordt de dienstverlening voor alle domeinen op dezelfde manier ingericht. Lotte is bezig met de co-creatieformule. Deze formule beschrijft hoe we samen met inwoners, ondernemers en organisaties initiatieven kunnen ontwikkelen.


Blog 15 februari – Nikki van Bart

Blog 1 februari – Job Kantelberg

Waar staat de gemeente Enschede als organisatie over 2 jaar?

Ondertussen zijn we als trainees alweer aan de derde opdracht begonnen.
Ikzelf ben neergestreken in Enschede, waar ik bij de concernstaf en griffie vorm ga geven aan het programma Goed Bestuur.
Wanneer ik dat aan collega’s vertel, gaan er vaak de nodige wenkbrauwen omhoog. “Wát doe je precies?” Een logische reactie: goed bestuur klinkt behoorlijk abstract. Je kunt het die collega’s dus moeilijk kwalijk nemen dat er niet direct een lampje gaat branden.

Eigenlijk is mijn opdracht een zoektocht naar het antwoord op de vraag die ons gesteld wordt bij het schrijven van dit blog: waar staan we als gemeente Enschede over 2, maar ook over 10 en 20 jaar? Hoe zorgen we er voor dat de kwaliteit van ons werk en de kwaliteit van ons bestuur tegen die tijd van eenzelfde of liever nog een hoger niveau is dan op dit moment?
Nederland wordt goed bestuurd – zoveel is helder wanneer je kijkt naar verschillende internationale vergelijkingsindexen – maar toch blijft het belangrijk kritisch naar de kwaliteit van ons bestuur te blijven kijken.

Dat de wereld om ons heen verandert, is een dooddoener die men in iedere introductie van ieder beleidsstuk tegenkomt, maar het is ook de realiteit. De transities in het sociaal domein en de daarmee gepaard gaande efficiëntiekortingen hebben ervoor gezorgd dat de gemeente op een andere manier bestuurd moet worden.

Vroeger was er de gemeente die als Vrouwe Justitia; geblinddoekt en dus onpartijdig de wetgeving interpreteerde en zorgde dat inwoners in gelijke gevallen gelijk werden behandeld. De nieuwe taken laten echter zien dat gelijke gevallen niet bestaan. Geen twee personen zijn hetzelfde. Wanneer zij de gemeente nodig hebben voor ondersteuning, is het dan ook onverstandig te doen alsof dit wel het geval is. Oplossingen moeten aan de context worden aangepast. Met de invoering van de omgevingswet zal het meewegen van de context ook in het fysiek domein steeds belangrijker worden. Niet langer is de gemeente geblinddoekt; de gemeente weegt de omstandigheden van het geval juist zwaar mee.

Die verandering vergt nogal wat van de gemeente. Want gelijke behandeling is nog steeds een vetrekpunt in veel regel- en wetgeving waar de gemeente mee te maken heeft. Hoe blijft de gemeente een rechtvaardig orgaan wanneer het niet meer blind op de regelgeving kan vertrouwen? Heldere kaders zijn nodig om medewerkers van de gemeente houvast te bieden; terwijl zij tegelijkertijd vrij gelaten moeten worden om binnen die kaders te handelen.
Zij moeten per slot van rekening kunnen doen wat nodig is. Die kaders schetsen is één van de dingen die het programma goed bestuur beoogt.

Een tweede doel binnen het programma is het in positie brengen van de samenleving in besluitvormingsprocessen. De representatieve democratie blijft belangrijk, maar inwoners willen in toenemende mate ook op andere manieren hun stem laten horen als het gaat om onderwerpen die hen aan het hart liggen. Dat moet wel gebeuren op basis van de juiste informatie. Het ontsluiten en eenvoudig toegankelijk maken van deze informatie richting samenleving is daarvoor van belang.

Vervolgens kan er geëxperimenteerd worden met nieuwe manieren van inspraak in besluitvorming. Daarbij kun je aan van alles denken: besluitvorming door middel van loting, e-democracy of nieuwe lokale initiatieven als het Twentement.
Deze experimenten maken ons duidelijk welke vormen van inspraak werken en welke niet.
Zo kunnen we ons democratisch bestel nog beter laten functioneren.

Zo probeer ik met mijn laatste opdracht de gemeente Enschede toekomstbestendiger te maken op verschillende vlakken. Een ontzettend leuke klus. Mijn missie is om ervoor te zorgen dat het programma Goed Bestuur meer wordt dan een mooi beleidsstuk, maar dat we ook concrete resultaten gaan boeken de komende tijd. Zodat de gemeente Enschede over twee jaar nog beter bestuurd wordt dan nu!


Blog 18 december – Floor Herbrink

‘Rare jongens, die burgemeesters’

Leiders hebben altijd een grote invloed op degenen die ze aansturen. Mensen kijken naar leiders en nemen aan dat deze exemplarisch is voor de hele groep. Maar jullie weten net zo goed als ik dat iemand nooit een hele groep in al zijn facetten kan vertegenwoordigen. In onderstaand schema staan de vier leiderschapsstijlen van het burgemeesterschap. Bij al deze stijlen heb ik een voorbeeldbur-gemeester gevonden.

De ambtstermijn van Job Cohen, oud-burgemeester van Amsterdam, kenmerkt zich door zijn grote verbindende karakter. Onze procesregisseur is Wilma Mansveld, voormalig staatssecretaris van Infrastructuur en nu waarnemend burgemeester van de Friese gemeente Tytsjerksteradiel. De nieuw in Londen aangestelde Sadiq Khan is de grote aanjager van het geheel, met nieuwe plannen en vooruit-strevende visies. En de burgervader van Losser staat in de persoon van Michael Sijbom met de poten in de klei te netwerken.

blog-floor

Klik op de afbeelding voor een vergroting

Als ik Twentse burgemeester zou zijn voor één dag, wat zou ik dan doen? Mijn eerste reactie is dat ik de organisatie los zou laten, naar buiten zou gaan en –heel cliché, ik weet het- in gesprek zou gaan met de inwoners. Incognito (niemand zou toch weten dat ik vanochtend burgemeester ben ge-worden) zou ik die ene dag in aftandse eetcafeetjes gaan zitten, eventueel met taart en bordspel. Dan uitnodig ik mensen uit om te vertellen wat hen stoort of juist blijdschap schenkt in de gemeente. Waarschijnlijk vind je daar als burgemeester veel makkelijker de vrijheid voor dan als ambtenaar. Die ruimte zou ik meteen pakken. Als dan de conclusie uit de kleine rondgang komt dat inwoners behoef-te hebben aan meer inzicht in de gemeentelijke organisatie, kunnen we samen met bijvoorbeeld scho-len, ondernemers en bejaardentehuizen een groot gemeente-simulatiespel of meeloopdagen organise-ren. Inwoners het gevoel en de affirmatie geven dat de gemeente dichtbij is, staat hierin voor mij centraal.

Vertwijfeld speur ik het schema af. Mijn stijl als burgemeester lijkt me flexibel en extern gericht, wat me een discipel van de trotse Lossenaar Michael Sijbom maakt. Denk eens na, hoe zou jij je dag inrichten?

Floor Herbrink heeft voor haar tweede opdracht in Oldenzaal gewerkt aan het vluchtelingenbeleid.


Blog 21 november – Boudewijn Idema

Waar staat de gemeente als organisatie over 2 jaar?

Vanaf 1 januari 2015 hebben de Nederlandse gemeenten te maken gehad met drie grootschalige decentralisaties in het sociaal domein. Deze verruiming van het takenpakket heeft aanzienlijke gevolgen gehad voor de werkwijze van gemeentelijke organisaties.
Op 1 januari 2019 vindt er weer een grote verandering plaats voor de gemeenten in Nederland, maar dan in het ruimtelijk-fysieke domein. Op die datum treedt namelijk de Omgevingswet in werking. Over 2 jaar staan alle Nederlandse gemeenten dus aan de vooravond van een grote juridische en organisatorische omslag.

Deze wetswijziging biedt een aantal voordelen voor gebiedsontwikkeling in Nederland. Doordat meerdere planologische wetten worden samengevoegd, wordt het voor burgers en bedrijven duidelijker welke procedures van toepassing zijn bij ruimtelijke projecten.
Daarnaast wordt het voor gemeenten mogelijk soepeler om te gaan met bepaalde grensnormen die nieuwbouw tegenhouden. Gemeenten krijgen meer beleidsvrijheid om gemotiveerd een belangenafweging te maken die aansluit bij de lokale situatie. Dit is vooral nuttig in dichtbevolkte gebieden met intensieve bedrijvigheid, zoals rond de Rotterdamse haven.
Een ander voordeel van de Omgevingswet is de verkorting van beslistermijnen bij omgevingsvergunningen. Hierdoor worden particulieren en bedrijven beter gefaciliteerd bij gebiedsontwikkelingen en kan men sneller aan de slag.

Wat vooral interessant zal worden is het spanningsveld tussen flexibilisering en het rekening houden met ieders belangen. Veel huiseigenaren zullen blij zijn als zij vergunningsvrij een tuinhuis van 4 meter hoog tot aan de erfgrens mogen bouwen, maar dat wordt anders wanneer zo´n tuinhuis van de buurman het zonlicht tegenhoudt.
Ook heeft deregulering gevolgen voor de ruimtelijke kwaliteit. Een gemeente kan ervoor kiezen de welstandsregels af te schaffen, maar is het verstandig dat ook te doen bij een beschermd dorps- of stadsgezicht? Elke gemeente zal dit soort keuzes moeten maken samen met de gemeenschap. De Omgevingswet stelt namelijk een participatietraject verplicht bij grote ruimtelijke ontwikkelingen, hoewel veel gemeenten dit nu ook al doen. Het is van cruciaal belang hoe zo´n traject wordt vormgegeven. Wie zijn precies de belanghebbende partijen en hoe bereik je die? Hebben bewoners een zwaardere stem dan bedrijven of zit hier geen verschil tussen? Praktijkervaringen tonen aan dat het lastig is bepaalde groepen uit de samenleving te betrekken bij participatietrajecten. Er moet dus goed worden nagedacht over de capaciteit en het budget dat beschikbaar is om zoveel mogelijk belanghebbenden te bereiken.

Hoe de Omgevingswet exact zal uitwerken is nog deels onzeker. Hopelijk biedt de wetswijziging kansen voor een nóg aantrekkelijker Nederland, waarin wonen, werken, recreëren, mobiliteit en natuur op een evenwichtige manier de ruimte krijgen.

blog-november-2016-ii-boudewijn-idema

Klik op de afbeelding voor een vergroting


Blog 10 november – Yvette Engbers

blog-yvette

Klik op de afbeelding voor een vergroting

Yvette rondt momenteel haar onderzoek naar het samenspel tussen griffie, ambtelijke organisatie, raad en Almelose samenleving af bij gemeente Almelo.


Blog 1 november – Iris Boers

Het is weer herfst!

Gisteren viel het mij ineens op bladeren aan de bomen die van de ene op de andere dag ineens van groen naar rood verkleuren vanwege het jaargetijde, een bijzonder en mooi verschijnsel. Ik kan hier eigenlijk heel erg van genieten, maar ik sta te weinig stil bij hoe bijzonder dit is. Voordat ik het weet zijn de blaadjes gevallen van de bomen en verliezen ze de mooie herfstkleur en moet ik weer een jaar wachten.

Ik kan me over meer verschijnselen verwonderen, ook op het werk, bijvoorbeeld over het lage aantal jonge ambtenaren dat werkzaam is bij de gemeente. Het moge duidelijk zijn dat de economische crisis, de bezuinigingen op de overheid en daarmee vaak ook vacaturestops een grote oorzaak zijn van het lage aantal jonge ambtenaren. Echter, ondanks dat het in Nederland beter gaat met de economie, neemt het aantal jonge ambtenaren nauwelijks toe. Hoe komt dat? Hoe zouden we dit kunnen aanpakken? En wat kan ik hierin persoonlijk betekenen? Dat zijn vragen die dan door mijn hoofd spoken en waar ik als bestuurslid van het TJA netwerk ook mee bezig ben. Door mij hierover te blijven verwonderen en dit niet als ‘de norm’ te accepteren activeer ik mijzelf om hier iets aan te doen.

Als je een lange tijd werkzaam bent bij een gemeente kan het zijn dat je zaken die eigenlijk helemaal niet zo ‘normaal’ zijn wel als normaal gaat ervaren. Zo kijk ik niet meer op van beleidsnotities van meer dan honderd pagina’s en schiet ik bij het organiseren van bijeenkomsten soms snel in de gebruikelijke werkvormen als het gebruik van een flipover en post-its.

Hoe probeer ik dan toch fris te blijven, me te blijven verwonderen en te denken in out-of-the box oplossingen? Dit doe ik in ieder geval niet door geforceerd tientallen verschillende werkvormen toe te passen tijdens een bijeenkomst. Wel reserveer ik voor overleggen regelmatig een andere ruimte dan de gebruikelijke vergaderruimtes en zit ik soms op een andere werkplek. Al met kleine handelingen, die bij mij passen, probeer ik mezelf te blijven uitdagen.

omdenken-herfst
Klik op de afbeelding voor een vergroting

Nu bedoel ik met mijn verhaal niet dat alles moet veranderen. Ik daag iedereen uit om vanzelfsprekendheden eens met andere ogen te bekijken. Koester datgene wat je waardeert en pak de zaken aan waarvan je denkt dat het eigenlijk anders zou moeten kunnen.

P.S.: Nieuwsgierig naar meer methodes om fris te blijven, jezelf te blijven verwonderen en je creativiteit aan te wakkeren? Meld je dan snel aan voor de workshop die ik samen met twee andere trainees geef tijdens de Kracht en Talent week

De komende twee maanden rondt Iris haar opdracht af bij gemeente Oldenzaal waar zij als projectleider verantwoordelijk is voor de invoering van de omgevingswet. Hierbij ligt de nadruk voornamelijk op de gewenste rolverandering.


Blog 5 oktober – Patty Claassens

Waar staat de gemeente als organisatie over 2 jaar?

De maatschappij maakt een disruptieve tijd door – tijden veranderen niet alleen maar ze veranderen snel. De gemeenten zijn ook volop in ontwikkeling. Iedereen zoekt een antwoord op nieuwe rollen en nieuwe manieren. In twee jaar tijd kunnen inwoners en de gemeente stappen hebben gezet voor deze nieuwe omgang. Waar moeten we dan op inzetten? Waar moeten we op letten?

We moeten inzetten op wederzijdse verwachtingen. Gemeenten zijn huiverig voor het creëren van teleurgestelde burgers. Met de beste bedoelingen betrekt de gemeente de inwoners maar doordat verwachtingen van inwoners en gemeente vaak uit elkaar liggen, stellen we de inwoners teleur. Participatieprocessen die verkeerd uitpakken leiden echter ook tot teleurgestelde (en misschien zelfs gefrustreerde) ambtenaren – vol energie en met de beste bedoelingen proberen zij inwoners te bereiken maar die inzet vertaalt zich niet altijd in een hoge opkomst en waardevolle oplossingen. In twee jaar tijd kunnen we zoeken naar oplossingen waardoor de democratie voor iedereen een feestje is. Tijdig en proactief informeren zodat inwoners weten wanneer zij zich kunnen laten horen. Inwoners benaderen op manieren die hen aanspreken.

Een belangrijk speerpunt moet inclusiviteit zijn. Wij nodigen inwoners uit om mee te praten over het beleid van de gemeente. Tegelijkertijd zien we dat inwoners zich vaak pas laten horen wanneer het besluit al is gevallen. Na het Brexit-referendum gingen veel jongeren de straat op uit protest maar het opkomstpercentage van jongeren voor het referendum was minder dan 50%. Een speerpunt is dan ook inclusieve participatie. Ambtenaren, wethouders, griffies, gemeenteraden… we moeten ons allemaal inspannen om te zorgen dat verschillende geluiden worden gehoord in het besluitvormingsproces.

We kennen de type argumenten al langer – kiezers zijn niet slim genoeg, inwoners zijn onvoldoende betrokken. Tegelijkertijd bloeien de mooiste initiatieven in de maatschappij op, soms in de hoekjes die het minste aandacht hebben gekregen van de gemeente. Als wij daadwerkelijk de waarde zien van inwoners en de initiatieven die zij opstarten; als wij daadwerkelijk onze rol als gemeente innemen in het maatschappelijke netwerk; als wij daadwerkelijk kijken naar onze toegevoegde waarde – betekent dat niet dat waar inwoners niet zelf op de mogelijkheden afkomen, de gemeente ze moet verleiden en aanjagen? Over twee jaar willen burgers participeren en weet de gemeente initiatief te faciliteren.

loesje-burgerparticipatie
Klik op de afbeelding voor een vergroting

Voor Patty’s tweede opdracht faciliteert en inspireert zij de raadswerkgroep Stad & Bestuur, die zich inzet voor meer politieke participatie, en adviseert zij de burgemeester en de bestuurlijke driehoek op het gebied van goed bestuur bij de griffie van gemeente Enschede.


 

Blog 31 augustus – Nikki van Bart-Boekhoorn

Blog augustus 2016 - Nikki van Bart

Klik op de afbeelding voor een vergroting

Nikki voert haar tweede opdracht uit bij de gemeente Almelo. Ze houdt zich bezig met het proces “Herinrichten Subsidies Sociaal Domein 2017” – een herijking van subsidies in het sociaal domein. Daarnaast biedt ze ondersteuning bij projecten rondom communicatie, cliëntondersteuning, 18- aanpak en regie op gedwongen kader.


Blog 4 augustus – Komkommerblog

De straattaal van ambtenaren

Als kersverse ambtenaar kijk ik nog wel eens op van zaken die voor een doorgewinterde ambtenaar niet meer dan logisch zijn. Zo ga je niet simpelweg samenwerken maar ben je aan het ‘co-creëren’. Bij het oppakken van taken die je normaal niet doet treedt je buiten je ‘comfortzone’. En mensen die een project starten heten tegenwoordig ‘kwartiermakers’. Nu besef ik mijzelf dat een woordenboek voor buitenstaanders geen overbodige luxe zou zijn.

Over woordenboeken gesproken, in de Dikke van Dale kun je de ontwikkeling van de Nederlandse taal heel mooi volgen. Zo zijn pas geleden nog woorden als ‘doe-het-zelfkassa’, ‘hackaton’ en ‘groepsselfie’ opgenomen in het online woordenboek. Onder invloed van verschillende culturen, generaties en actualiteiten ontwikkelt een taal geleidelijk, straattaal is hier een goed voorbeeld van. Het creëert een sociale identiteit, een gevoel van saamhorigheid en gelijkheid.

Zo gek is het dus niet dat ‘wij’ ambtenaren er soms een apart woordgebruik op nahouden. Het gaat heel geleidelijk en voordat je het door hebt doe je ook mee. Ik zie inmiddels overal ‘haakjes’ (= aanknopingspunten), pak ‘laaghangend fruit’ (= makkelijke zaken eerst doen) en vlieg met een ‘tweetraps-racket’ (= twee stappen om doel te bereiken) door mijn projecten heen. Volg je me nog?

Komkommerblog
Klik op de afbeelding voor een vergroting

Gezien de vakantieperiode, houden we een pauze met de reguliere blogs maar hier wel onze komkommerblog, met dank aan trainee Iris Boers. Krijg je geen genoeg van deze jeukwoorden? Lees dan dit artikel.


Blog 19 juli – Alie Stegerman

Blog juli 2016 - Alie Stegerman
Klik op de afbeelding voor een vergroting

Het traineeship heeft voor mij gebracht dat ik veel geleerd heb van overheidsorganisaties, projectmatig werken en dat ik de kans heb gekregen om te werken in een prachtige en uitdagende omgeving.

Alie werkt bij het GBT aan twee verschillende projecten. Het eerste project gaat over informatiebeveiliging, waarbij zij de bewustwordingscampagne op zich neemt. Daarnaast werkt ze aan de evaluatie van het levensfasebewust personeelsbeleid.


Blog 5 juli – Lisette van Leemput

Lisette van leemput

Klik op de afbeelding voor een vergroting

Als ik een dag lang burgemeester zou zijn van Enschede…

Om te werken voor de gemeente waar je woont vind ik erg verfrissend. Ik werk voor het belang van mijn eigen stad en leefomgeving en dat geeft veel motivatie.

Soms loop ik rond door de stad en denk ik: goh, ik wou dat ik dit kon veranderen. Dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan en zelfs als burgemeester kan je niet alles in één klap transformeren. Die veranderingen zijn allemaal verkapt in visies en beleidsdocumenten, en zijn uiteindelijk van zoveel meer factoren afhankelijk dan alleen de gemeente.

Maar toch…blijft het leuk om te dagdromen over de mogelijkheden. Hierbij een ideetje:
Als ik een dag lang burgemeester van Enschede zou zijn, zou ik een groot feest voor iedereen geven om de stad Enschede te vieren. Ik wil een stukje trots en waardigheid toevoegen aan de stad, want vaak vergeten we hoeveel leuks Enschede eigenlijk heeft. Ik zou het in het Volkspark houden en er een grote bring-and-share-picknick van maken: iedereen brengt wat te eten mee en deelt dat. Hierdoor maken we er een soort huiskamer van de stad waarbij op een laagdrempelige manier mensen hun stadsgenoten kunnen leren kennen. Ik zal ervoor zorgen door middel van een spel dat mensen niet met bekenden gaan zitten maar juist met anderen in aanraking komen.

Oja… en om toch nog een traditionele burgemeester te blijven: ik zou als afsluiting die dag een vestiging van de Universiteitsbieb in het centrum openen, om de binnenstad meer een studentenvibe te geven. Mét hip koffietentje erbij, want dat kunnen we wel hier gebruiken!

Lisette werkt voor gemeente Enschede aan het project smart cities dat probeert de stad slimmer te maken door betere oplossingen te bedenken op basis van de data die beschikbaar is. Hierbij bevordert zij de samenwerking met zustersteden Heidelberg en Palo Alto om op dit gebied vergelijkbare opgaven, zoals bijvoorbeeld rondom mobiliteit, aan te pakken.


Blog 30 juni – Lotte Koning

Blog juni 2016 - Lotte Koning

Klik op de afbeelding voor een vergroting

Lotte houdt zich bij gemeente Borne bezig met de uitwerking van het Borns model (als regisserende netwerkorganisatie) van ‘sturen met verbonden partijen’.


Blog 27 mei – Douwe Nijzink

Nog niet eens halverwege traineeship en nu al veel gebracht.

We zijn nog niet eens halverwege, maar het traineeship heeft mij nu al veel gebracht: grote opdrachten bij verschillende gemeenten, op maat gemaakte trainingen en cursussen, werkervaring en kennis, interessante nieuwe contacten en een fantastisch leuke groep trainees. Eigenlijk te veel om in één afbeelding te verwerken, maar ik heb toch een poging gewaagd…

Blog mei 2016 - Douwe Nijzink - afbeelding

Klik op de afbeelding voor een vergroting

Het tweede project voert Douwe uit bij gemeente Enschede. Hier gaat hij aan de slag met het optimalisatie- en transformatietraject rondom de inzet van jeugdhulp, in samenwerking met wijkteams, collega’s en externe partners.


 

 

Blog 24 maart – Yvette Engbers

Wat krijg ik voor elkaar
Voor mij en mijn (directe) werkomgeving staat buiten kijf dat een beroep wordt gedaan op ‘de trainee’ in alle collega’s. Iedereen wordt uitgedaagd om de ‘medewerker met frisse blik’ te zijn. In de dynamische en pionierende werkomgeving van de OZJT/Samen14, wordt bijna elke dag wel ergens tegenaan gelopen wat (totaal) anders kan of een ‘frisse blik’ vergt. Dit past binnen de ontwikkelingen waar we in werken: de transformatie van de zorg. Binnen het team, met de collega’s bij de gemeenten en samen met het veld, bevinden we ons in een proces waarin we zoeken naar een nieuwe manier van samenwerken en vormgeven van de zorg. Ik vind het daarom toepasselijk om de centrale vraag van deze blogs breder te trekken – dus: “Wat krijgen wíj voor elkaar?”

Sinds 2015 zijn gemeenten verantwoordelijk voor het uitvoeren van de Wmo en de Jeugdhulp. Onder Samen14 is de samenwerking in de zorg tussen de Twentse gemeenten georganiseerd. In deze decentralisatie zijn al belangrijke stappen gemaakt. Mijn opdracht heeft met name te maken met deze (transformatie) stappen in de inkoop. Zo hebben we een creatieve sessie met aanbieders georganiseerd en drie Werkateliers waarin we samen met partners uit het sociaal domein hebben gekeken naar gewenste veranderingen in de inkoop. In het verloop van dit proces wordt steeds duidelijker dat de organisatie van de inkoop geen project maar een proces is. Een proces waar veel mee samenhangt, wat het ook complex maakt. Terwijl we het juist willen vereenvoudigen. Een bijdrage leveren aan de inkoop van Jeugdhulp en Wmo, is voor mij een opdracht waar ik ontzettend veel van geleerd heb.

Yvette rondt momenteel haar eerste opdracht af bij Regio Twente waar zij bij het team OZJT/Samen14 de dialoog tussen Twentse gemeenten op het gebied van zorginkoop heeft gefaciliteerd en zodoende bijdraagt aan de transformatie in de zorg.


Blog 9 maart – Lisette van Leemput

Undercover in gemeenteland
Door een aantal vakken in antropologie tijdens mijn Bachelor en het studeren in het buitenland, heb ik mijzelf aangeleerd als een soort antropoloog te werk te gaan wanneer ik in een nieuwe omgeving kom. Door deze ‘participant observation’-methode probeer ik zowel afstand te bewaren tot de leefomgeving – waardoor ik met een frisse blik kan waarnemen – als mij aan te passen – waardoor ik wordt geaccepteerd door de groep.

Werken als trainee leent zich uitstekend voor participant observation. Ons traineeship geeft ons uitdrukkelijk mee dat we de frisse blik moeten behouden, vragen moeten durven stellen of paden moeten bewandelen waar niemand in de organisatie nog op is gekomen. Op die manier voel ik mij soms als de antropoloog die aanmeert in het inheemse dorpje, zoals op de afbeelding. De bevolking – in mijn geval gemeenteambtenaren – werd door mijn komst bewust gemaakt van hun gebruiken en gedrag.

Sommige dingen vond ik zo opvallend, dat ik me soms afvroeg of medewerkers dat alleen maar deden om mij als nieuwkomer het authentieke gemeentegevoel te geven, net zoals in de afbeelding de bevolking wil overkomen zoals antropologen over hen denken.

Maar het observeren van gedrag en gebruiken maakt het werk als trainee juist zo interessant! Het afgelopen half jaar heb ik hopelijk af en toe een spiegel kunnen voorhouden en vernieuwende vragen durven stellen. En tot slot heb ik geleerd dat mijn aandeel niet alleen observeren is: we leren vooral heel veel van elkaar!

Afbeelding blog Lisette

Klik op de afbeelding voor een vergroting.

Bij de gemeente Borne helpt Lisette van Leemput mee aan het opzetten van een toeristisch platform en de profilering van het dorp naar toeristen. Hiervoor voert ze veel gesprekken met toeristische ondernemers, helpt ze mee met het opzetten van een marketing campagne en neemt ze de ambtelijke organisatie mee in deze ontwikkelingen.


Blog 1 maart – Nikki van Bart-Boekhoorn

Blog Trainees Twentse Kracht - Nikki van Bart-Boekhoorn februari II

Klik op de afbeelding voor een vergroting.

De gemeente Rijssen-Holten gaat wijkgericht werken. Nikki heeft hiervoor een plan van aanpak opgesteld. Nu de kaders vastliggen is ze bezig het communicatietraject op te zetten. Daarnaast houdt ze zich bezig met het herschrijven van het dienstverleningsconcept, het schrijven van (pers)berichten en begeleiding van diverse interne en externe communicatietrajecten.


Blog 12 februari – Boudewijn Idema

Blog Trainees Twentse Kracht - Boudewijn Idema februari

Klik op de afbeelding voor een vergroting.

Bij de gemeente Almelo maakt Boudewijn de economische strategie met een sterke nadruk op de profilering van de innovatieve sector. Hiervoor heeft hij bij bedrijven geïnventariseerd waar zij baat bij hebben. Hiervoor werkt hij de helft van de week bij de afdeling Communicatie, sector Bestuur & Organisatie, en de andere helft bij sector Stad & Economie.


Blog 25 januari – Floor Herbrink

Optimaal functioneren in je werk? Ideeën van Floor Herbrink

Als we ervan uitgaan dat plezier beleven in je werk maakt dat je er goed in bent, wat weerhoudt je er dan van om dat wat plezier in je werk in de weg staat, uit de weg te ruimen? Mijn overtuiging, als telg van self-made generatie Y, is dat je hier een eigen verantwoordelijkheid in hebt en daar creatief in mag zijn.

Eén van de belangrijkste factoren die mij plezier geven is mijn werkomgeving. Omgeving vormt de sfeer. Ik heb gemerkt dat de ruimte mijn creativiteit bepaalt en mijn vermogen om tot inventieve, ruimdenkende oplossingen te komen. Als mijn collega’s en ik vergaderen in een mottig hokje zonder ramen, zuigt dat alle levensvreugd al uit de geest voordat je überhaupt een stap in de desbetreffende ruimte hebt gezet. Mooie, frisse locaties geven lucht en energie. Opgefruitigd verlaat je de vergadering, vol nieuwe ideeën.

Hoe je werkplekken te spreiden? Ga flexwerken op een andere locatie in de stad. Bezoek de doelgroep waar je het allemaal voor doet en vraag of je daar kan werken: ben je bezig met ouderen? Verhuis je laptopje naar de kantine van een bejaardentehuis en accepteer met lede ogen de advocaatjes met slagroom die je aangeboden worden. Overdenk een vraagstuk niet aan je bureau maar tijdens een wandeling door het park. Lees lange verhandelingen in de lounge op de bovenste verdieping van het stadskantoor. Het klinkt alsof ik je motiveer om je collega’s zoveel mogelijk te vermijden. Niets is minder waar. Je zal niet 40 uur in de week in dat bejaardentehuis zitten. Neem je collega’s mee naar hippe vergaderruimtes die het groepsgevoel vergroten. Het helpt al heel erg om bilateraaltjes te verschuiven naar een nabijgelegen café.

Ik zou zelf wel een externe vergaderruimte willen bouwen, wanneer ik genoeg geld heb. Sinds een aantal maanden -nee wacht, het begin van het traineeship – speel ik met die gedachte. Je koopt een stuk land (persoonlijk vergader ik het liefste in een bos) en bouwt een blokhut of boomhut. Met keukentje, zachte stoelen en wifi: laat de inspiratie maar stromen.

Want zeg nou zelf, waar zit je liever?

bureau Of Blog Floor

Floor werkt bij de gemeente Enschede aan haar project op het gebied van jeugdzorg. Zij werkt aan een plan van aanpak op het gebied van de verbetering van verwijzingen voor jeugdzorgpatiënten. Daarnaast organiseert zij vanuit het PEP-team en de Plezier-als-Keuze-groep activiteiten voor collega’s die inspireren en activeren.


Blog 6 januari – Patty Claassens

Als kind en tiener trad ik vaak op met mijn dansschool. Ik vond het heerlijk om te dansen, leuk om op het podium te stralen maar de meest magische plek was voor mij de coulissen. Dat was de plek waar mijn danslerares soms nog kleine aanwijzingen gaf, waar we vol adrenaline en zenuwen stonden te wachten tot we op mochten en weer afgingen zodra het klaar was – hoe het ook was gegaan.

In mijn rol als projectteamlid bij het ABEL-project, een samenwerkingsverband tussen Almelo, Borne, Enschede en Losser op het gebied van bedrijfsvoering, ben ik mijn danslerares in de coulissen. Ik ondersteun vijf van de negen werkgroepen die ieder op een verschillende manier en in een verschillende samenstelling aan de slag zijn om de samenwerking te laten slagen. Bij deze rol zijn drie elementen voor mij van belang om dit project te laten slagen.

Deze werkwijze vraagt om flexibiliteit. Iedere werkgroep vraagt een andere benadering. Bij de ene werkgroep ben ik sterk betrokken en aanwezig bij alle overleggen. Bij de andere werkgroep houden de werkgroeptrekker en ik elkaar op de hoogte van de ontwikkelingen. Ik pas mijn rol aan, aan de behoefte van de werkgroep zoals je ook op verschillende muziek verschillend danst.

Een belangrijke toevoeging van mij aan het proces is het contact dat ik onderhoud met niet alleen de werkgroepen maar ook met collega’s binnen de verschillende gemeenten. Bij intergemeentelijke samenwerking is een belangrijk onderdeel het vertrouwen en het tegengaan van ‘onbekend maakt onbemind’. In het kader van dit contact juich ik initiatieven zoals ‘Jouw Baan, Mijn Baan’ toe.

De afgelopen vier maanden leer ik ook veel over het benutten van enthousiasme. Bij werkgroepen waar energie zit, kan ik een vliegwiel zijn. Teveel energie steken in een werkgroep die niet klaar is voor samenwerking kan echter ook averechts werken.

Of ik het voor elkaar krijg? Dat zal blijken in mei, juni en de rest van 2016 als ik niet meer op het project zit maar ik hoop dat het project zonder mij tot bloei komt. En net als mijn danslerares kan ik het soms niet laten om ook zelf even te schitteren op het podium.

Foto Blog

Klik op de afbeelding voor een vergroting.

Als lid van het projectteam ABEL, het samenwerkingsverband tussen Almelo, Borne, Enschede en Losser op het gebied van bedrijfsvoering, adviseert Patty de regiegroep en ondersteunt zij de werkgroepen. Vanuit die rol volgt zij ook de ontwikkeling rondom het Twentebedrijf. Daarnaast zet zij zich in voor de organisatieontwikkeling van de gemeente Almelo.


Blog 14 december – Douwe Nijzink

December, de maand van de laatste loodjes,
maar ook van familie en mooie cadeautjes.
Speciaal voor Sinterkerst deze blog in poëzie,
centraal staat de vraag; wat krijg ik gedaan als trainee?

In Losser begonnen, zo’n drie maand geleden,
een landelijke gemeente met een boeiend verleden.
Bekend om de Dinkel en de mooie natuur,
maar ook om de Johma en de rijke cultuur.

Mijn opdracht bij deze organisatie,
is gericht op toerisme en dagrecreatie.
Aan mij de taak een plan op te stellen,
met concrete acties om groei te versnellen.

Mooie gesprekken met allerlei mensen,
met eigen belangen, zorgen en wensen.
Partijen bewegen om samen te werken,
om zo toerisme meer te versterken.

Maar hoe krijgt dit plan een kans van slagen?
Hoe wordt de inhoud door allen gedragen?
Wanneer is deze opdracht succesvol voldaan?
Hoe krijg ik dit als trainee toch gedaan?

Een belangrijke stap is de realisatie,
dat het een kwestie is van participatie.
Ook al heeft ieder zijn eigen positie,
ze delen met elkaar dezelfde ambitie.

Dus, de komende tijd is ’t een van mijn taken
van gedeelde ambities waarheid te maken.
Afstemmen, schrijven en faciliteren,
gezamenlijke bijeenkomsten organiseren.

Intern en extern, ga ik er hard tegenaan,
zodat alle neuzen dezelfde kant op gaan staan.
Hopelijk zeggen ze dan over een jaar,
dat kreeg die trainee toch mooi voor elkaar.

Douwe werkt voor zijn eerste opdracht aan het opstellen van een actieprogramma op het gebied van Toerisme en Recreatie bij de gemeente Losser. De eerste gezamenlijke bijeenkomst met belanghebbenden staat in de planning.


Blog 2 december – Lotte Koning

Wat krijg ik voor elkaar?

Begin september ben ik als trainee aan de slag gegaan bij het Gemeentelijk Belastingkantoor Twente. Als psycholoog en filosoof was de wereld van de gemeentelijke belastingen onbekend terrein. Spannend! Na bijna 3 maanden kan ik wel zeggen dat het verrassend leuk en interessant is om te werken bij het GBT.

Het GBT int de belastingen van een groeiend aantal gemeenten in de regio Twente. De manier waarop; daar ligt de uitdaging. Hoe geef je de organisatie vorm en hoe richt je het proces in? Bij het GBT staat de klant centraal, en tegelijk streven zij naar een optimaal bedrijfsproces. Mede hierdoor vinden steeds meer gemeenten de weg naar het GBT.

Om de grootte van de organisatie goed aan te laten sluiten bij het primaire proces, is twee jaar geleden een organisatieveranderingstraject gestart. Ik mag nu meedenken over het vervolgtraject, heel interessant! Het GBT loopt in de regio voorop als het gaat om de invoering van het Rijnlands model, wat draait om het begrip zelfregulering. Voor de medewerkers betekent dit dat ze soms een stapje buiten hun comfort zone moeten zetten.

Voor mij betekent deze uitdaging bij het GBT ook een stap buiten mijn comfort zone. Aan het werk in een nieuwe organisatie; de wereld van de gemeentelijke belastingen leren kennen; uit de studieboeken en naar de praktijk! Dit brengt veel uitdagingen met zich mee. Elke keer een stapje buiten m’n comfort zone zetten is soms best lastig, maar vooral ook heel leuk en leerzaam.

Hoe vaak zet jij een stapje buiten je comfort zone?

Durf te dromen!

Lotte voert haar eerste opdracht uit bij het Gemeentelijke Belastingkantoor Twente. Hier adviseert zij de organisatie in het kader van organisatieontwikkeling op het gebied van zelfregulerende teams en gespreide aanslagoplegging.


Blog 16 november – Job Kantelberg

Een Twentse gemeente: je zal er maar werken!

Op feesten en partijen doet het ambtenaarschap, vooral voor gemeenteambtenaren, het onveranderd belabberd. “Jíj bij een gemeente? Dat biedt toch geen enkele uitdaging? Wat kun je daar nou bereiken?” Familieleden, vrienden en kennissen, vaak werkzaam in het bedrijfsleven of bij een provincie of ministerie, verbazen zich soms openlijk over mijn keuze om aan de slag te gaan voor een gemeente. Want waarom zou je zo’n stoffige bureauambtenaar willen worden die de hele dag (rode) stempels op dakkapelvergunningen zet? Of tot in den treure wil reguleren in welke hoek de stoeptegels in de binnenstad liggen middels een vuistdik APV? Vaak volgt al snel een anecdote over luie ambtenaren, in de trant van “waarom kijken ambtenaren thuis nooit uit het raam – dan hebben ze op hun werk niks meer te doen”. Al na twee maanden ambtenaarschap begint dit enigszins te vervelen.

Er zijn overal stoffige functies te vinden. Maar juist binnen de gemeente kun je meekrijgen wat er daadwerkelijk op straat gebeurt. Geen enkele bestuurslaag staat zo stevig in de samenleving. Geen van mijn vrienden die in Den Haag zijn beland hebben ooit een inspraakavond georganiseerd; met burgers heeft men überhaupt nooit van doen. Bij de provincie beperkt het burgercontact zich maar al te vaak tot het behandelen van particuliere subsidieaanvragen. Wat is er nou stoffiger; bezig zijn met het opstellen van kaderstellende nota’s of bezig met het in de praktijk verbeteren van een wijk samen met enthousiaste bewoners?

De gemeente heeft er de laatste jaren steeds meer taken bijgekregen, en is vandaag de dag zonder twijfel een van de meest relevante bestuurslagen. Sinds de decentralisaties in het sociaal domein worden burgers meer dan ooit beïnvloed door de beslissingen die de gemeente neemt. De snelle veranderingen in de samenleving – waar naast de decentralisaties ook de shift naar minder overheid, meer samenleving toe gerekend kan worden – zorgen ervoor dat de gemeente steeds meer buiten de gebaande paden moet gaan. Weinig bedrijven opereren in zo’n complexe omgeving, of moeten zoveel experimenteren. Dit maakt werken voor een gemeente interessant en uitdagend.

Binnen het Traineeship Twentse Overheid krijgen we de unieke mogelijkheid in de keuken te kijken bij de gemeentes in Twente. Het beeld van stoffige, uit het raam starende bureauambtenaren verdween bij mij al na korte tijd als sneeuw voor de zon. Binnen gemeentes wordt hard gewerkt aan oplossingen voor uitdagingen waar de samenleving voor staat. En daar dragen wij, de trainees, graag ons steentje aan bij!

Job Kantelberg is bij gemeente Almelo aan de slag met het project ‘Huis van de Stad’ waar wordt gekeken naar een bredere inzet van het nieuwe Stadhuis. Daarnaast is hij bezig met het project subsidieherijking 2017. Hij zet hierbij de eerste stappen naar een nieuwe verdeling van subsidies en onderzoekt de huidige situatie. Voor beide opdrachten is zijn blik sterk gericht op de stad.


Blog 26 oktober – Iris Boers

Beste lezer,

Waar ben jij op dit moment mee bezig in je werk….?

Deze vraag wordt mij als trainee van de Regio Twente regelmatig gesteld. Hoe ga ik al die gedachten en taken, waar ik mee bezig ben, omzetten in een leesbaar verhaal waar andere mensen ook nog iets van begrijpen? En dan vragen de mensen om ons heen ook nog om die frisse blik en vernieuwende ideeën. Een flinke taak vind ik!

Als ik mijn gedachten wil ordenen schrijf ik ze op, dus waarom zou ik dat nu ook niet doen? Hieronder daarom mijn antwoord op de vraag waar ik op dit moment mee bezig ben in mijn werk, in de vorm van een Wordcloud. Een Wordcloud is een handige manier om verschillende woorden te ordenen naar mate van belangrijkheid.

wordle

Klik op de afbeelding voor een vergroting.

Sommige woorden vragen wellicht toch nog om enige toelichting: • Omgevingsvisie, woonvisie, omgevingswet, woningwet: Dit is in de notendop waar ik mij nu mee bezig houd tijdens mijn eerste traineeopdracht. • In ’t veld dagen: Samen met twee andere trainees organiseer ik een aantal dagen waarop we een bezoek gaan brengen aan een bedrijf dat veel doet voor Twente om kennis met elkaar te delen. • Fietsen: Ik probeer iedere dag op mijn fiets naar Hengelo te gaan (als het niet regent!). • Taarten bakken: Een hobby waar mijn collega’s wel blij mee zijn! • Uitblinkers, frisse blik: Begrippen die vaak in dezelfde zin worden genoemd als trainees van de Regio Twente. Dit brengt enige druk met zich mee maar zeker ook leuke uitdagingen!

Ik denk dat ik hiermee wel een inkijkje heb gegeven in waar ik mij op dit moment mee bezig houd. Als mij deze vraag over een maand nog eens zal worden gesteld zal ik waarschijnlijk een heel andere Wordcloud hebben samengesteld, maar dat is nu juist het leuke aan een trainee zijn, geen enkele maand/week/dag is hetzelfde!

Iris Boers haar eerste opdracht, bij de gemeente Hengelo, staat in het kader van het opstellen van de woonvisie samen met de gemeente Borne. De nieuwe wetgeving rondom wonen en omgeving vraagt om een meer integrale aanpak wat deze opdracht zeer uitdagend maakt.


Blog 12 oktober – Alie Stegerman

blog alie stegerman

Klik op de afbeelding voor een vergroting.

Alie Stegerman haar eerst opdracht is de begeleiding van het verstandigingsproces van de afdeling Onderhoud Enschede bij de gemeente Enschede. Om de afdeling te leren kennen schuift zij bij allerlei overleggen aan en heeft ze meegelopen met een onderzoek naar de kwaliteit van het machinaal vegen. Verder worden gedurende de eerste periode van haar opdracht verschillende stappen in de besluitvorming doorlopen, wat een inkijk geeft in hoe dit soort processen werken bij een gemeentelijke organisatie.


Onze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor informatie over ons cookiebeleid en privacy statement. Accepteer om toestemming te geven voor het plaatsen van cookies.Accepteer cookies